~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
* ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Eλλήνων *
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.

Bertolt Brecht, 1898-1956, Γερμανός συγγραφέας


Όταν ο ανορθολογισμός της καταρρέουσας δομής του Δυτικού Πολιτισμού μας καταπιέζει, η σκέψη του ανώτερου ανθρώπινου νου, όπως του Bertrand Rusell, μας δίνουν τους κανόνες αντίστασης«Πιστεύω ότι ο κύριος στόχος της Παιδείας πρέπει να είναι να σπρώχνει τους νέους να ερευνούν και να αμφιβάλλουν για όλα όσα θεωρούνται γενικώς αποδεκτά. Εκείνο που έχει σημασία είναι η ανεξαρτησία της σκέψης» ..........................................Bertrand Rusell

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Μαρτυρίες: " Τι είναι ευτυχία; "

Περί Ψυχολογίας
Γράφει η Β.
(Το κείμενο επιμελήθηκε ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας)


Αυτές τις μέρες μου δόθηκε η αφορμή μέσα από μια συζήτηση με έναν φίλο, να σκεφτώ τον όρο ΕΥΤΥΧΙΑ.
Τι είναι λοιπόν ευτυχία; Πότε ένας άνθρωπος την έχει βρει;
Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ευτυχία είναι η ευημερία και η εκπλήρωση των στόχων ενός ανθρώπου. Οπότε είναι κάτι το υποκειμενικό. Δηλαδή, για τον κάθε άνθρωπο είναι κάτι διαφορετικό.
Εγώ μέχρι σήμερα πίστευα ή θεωρούσα ότι αν οι κοντινοί μου άνθρωποι ήταν ευτυχισμένοι τότε ήμουν και 'γω. 
Οπότε ότι μπορούσα έκανα... Λάθος! Πολύ μεγάλο λάθος!
Είναι δυνατόν να μην έχω δικούς μου στόχους και θέλω; Να ζω μόνο για τους άλλους; Κι όμως.
Τελικά όταν πιάσεις πάτο ή να το πω πιο ωραία, βρεθείς πολύ χαμηλά, ξαναπροσδιορίζεις κάποια πράγματα. Είναι σαν να ξεκινάς από την αρχή. Έτσι αισθάνομαι κι εγώ. Σαν το μωρό που ξεκίνησε να κάνει τα πρώτα του βήματα. Μπορεί να μην είναι σταθερά ακόμα αλλά είναι μια αλλαγή προς το καλύτερο.  Θα μου πάρει χρόνο να το συνηθίσω και να πω ότι είμαι έτοιμη. Αλλά, δεν πειράζει. Εδώ χάσαμε τόσο χρόνο με άλλα κι άλλα...
Λοιπόν το τελευταίο διάστημα έχω κάνει πράγματα για μένα (ναι για μενα, και όχι για τους άλλους!) που πραγματικά με έκαναν να νιώσω πολλά ευχάριστα συναισθήματα. Και πάνω απ' όλα δεν αισθάνθηκα καθόλου τύψεις.
Και όπως μου είπε κι ο φίλος μου, που σας ανέφερα πιο πριν, "Από τη στιγμή που λιγουρεύεσαι ένα παγωτό και το τρως, γιατί να αισθανείς τύψεις;;;"
Η ζωή είναι πολύ μικρή και οι στιγμές που θα είμαστε ευτυχισμένοι ακόμα λιγότερες. Υπάρχουν άνθρωποι που ήρθαν και έφυγαν από τη ζωή χωρίς να τη νιώσουν καθόλου. Δεν ξέρω πόσο θα ζήσω, γιατί κανείς μας δε γνωρίζει. Ένα όμως θέλω! Όσο ζήσω να μπορώ να έχω όμορφες στιγμές. Που εγώ θα επιλέξω, μαζί με αυτούς που με θέλουν. Αυτούς τους ανθρώπους που με προτιμούν όταν η ψυχή μου, γελάει. Γιατί όπως λένε και οι ίδιοι μόνο τότε με βλέπουν να χαμογελάω. Μόνο τότε "ΕΙΜΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ".  Και για πρώτη φορά στη ζωή μου χαμογελάω ΕΓΩ και γίνονται οι ΑΛΛΟΙ ευτυχισμένοι.
Είναι τόσα λίγα αυτά που ζητάω για να με κάνουν ευτυχισμένη, που τόσο καιρό δεν καταλάβαινα γιατί δεν μπορούσα να το πετύχω. 
Χαίρομαι που έστω τώρα, βρήκα τον τρόπο για πολλά πράγματα.

" There is Always Hope "

~~~~~~~~~~~~

________
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσ., Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”. www.xidaras.gr

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Η Πειραιώς στέλνει χιλιάδες εξώδικα για τα κόκκινα δάνεια των αγροτών και κτηνοτρόφων οφειλετών της πρώην Αγροτικής Τράπεζας




Ο άνθρωπος λύκος για τον συνάνθρωπό του // Το Homo homini lupus 


Μας ρωτούν εναγωνίως συμπολίτες μας από αγροτικές περιοχές της επαρχίας πώς να αντιδράσουν τώρα που ξεκίνησε η Πειραιώς να στέλνει χιλιάδες εξώδικα για τα κόκκινα δάνεια των αγροτών και κτηνοτρόφων οφειλετών της πρώην Αγροτικής Τράπεζας.
Μία απάντηση που έδωσα προ ολίγου σχετικά με τα πρώτα στάδια οργάνωσης του Αγώνα είναι η εξής:
"1) Μαζευτείτε, φτιάξτε τοπική επιτροπή αγώνα κατά των πλειστηριασμών, διεκδικήστε και πάρτε αποφάσεις δημοτικών και τοπικών συμβουλίων, Εργατικών Κέντρων, εμπορικών, αγροτικών και άλλων συλλόγων (από αθλητικούς μέχρι πολιτιστικούς και εξωραϊστικούς) κατά των πλειστηριασμών.
2) Βρείτε τους συμβολαιογράφους της περιοχής που κάνουν πλειστηριασμούς (μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού) και πείτε τους ότι αν τολμήσουν να κάνουν ηλεκτρονικό πλειστηριασμό τότε αυτοί και οι οικογένειές τους θα είναι ανεπιθύμητα πρόσωπα για την τοπική κοινωνία. Βάλτε τους να συντάξουν δηλώσεις κατά των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και να τις αναρτήσουν έξω από τα γραφεία τους.
3) Προβείτε σε συμβολικές δράσεις έξω από τα συμβολαιογραφικά γραφεία των "μη συνεργάσιμων" συμβολαιογράφων καθώς και των τοπικών υποκαταστημάτων, των τραπεζών που επισπεύδουν πλειστηριασμούς. Δώστε ιδιαίτερη έμφαση στην Πειραιώς που έχει πάρει το πακέτο της Αγροτικής."
Αυτά για αρχή και ως προετοιμασία...

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Εκποιούν την δημόσια περιουσία και ερημώνουν την χώρα, δεν είναι παρά μια αποικία χρέους!


''Ένα πτωχευμένο κράτος, που προσποιείται ότι αποπληρώνει τα χρέη του ελέω δανειστών που παίρνουν δισεκατομμύρια από την μία τσέπη τους και τα βάζουν στην άλλη τσέπη τους, την ώρα που εκποιούν την δημόσια περιουσία και ερημώνουν την χώρα, δεν είναι παρά μια αποικία χρέους! Και όσο υπογράφουμε ό,τι κουρελόχαρτο μας δίνει το Eurogroup, ο Σόιμπλε, ο Βίζερ, ο Νταίζελμπλουμ, ένα πράγμα θα γίνεται: 
Μέρα με την μέρα η χώρα μας, θα τείνει να μετατραπεί σ' ένα πανέμορφο, απέραντο παραθαλάσσιο οικόπεδο, στο οποίο θα κτίζονται ακριβά γηροκομεία ­‐ θέρετρα για βορειοευρωπαίους συνταξιούχους την ώρα που οι δικοί μας συνταξιούχοι θα κυκλοφορούν σαν φαντάσματα και οι νέοι μας θα έχουν μεταναστεύσει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα''.

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Άνθρωποι και μισάνθρωποι στο Μενίδι…

Φωτογραφία:Eurokinissi

            Άνθρωποι και μισάνθρωποι στο Μενίδι…            

Γράφει ο Γεράσιμος Χολέβας // Στον "Ημεροδρόμο"

Μενίδι. Ένα παιδί έχασε τη ζωή του από «αδέσποτη» σφαίρα. Δεν υπάρχει κάτι πιο τραγικό από την απώλεια ενός παιδιού. Κανείς δεν μπορεί να γίνεται «ειδικός» στον αβάσταχτο πόνο που προκαλεί ο χαμός ενός παιδιού. Κανείς. Κι όμως, βρέθηκαν κάτι τέτοιοι «ειδικοί» (μόνο για «καθαρούς Έλληνες») που επιδιώκουν το απάνθρωπο: Να εκμεταλλευτούν την απώλεια ενός παιδιού, για να σκορπίσουν μισανθρωπία.
Στις συγκεντρώσεις των κατοίκων του Μενιδίου, επικρατεί η δίκαιη οργή για την απώλεια του μικρού Μάριου, για τις αβίωτες συνθήκες στην περιοχή, για την ανασφάλεια της καθημερινότητας ακόμα και λίγα μέτρα έξω από τα σπίτια τους.
Μενίδι. Μια περιοχή που τη θυμούνται οι αρμόδιοι μόνο όταν βλέπουν το φως της δημοσιότητας τραγικά ή ακραία γεγονότα.
Μενίδι. Τη δίκαιη οργή και τα υπαρκτά και τεράστια προβλήματα προσπαθούν να τα μολύνουν με το φασισμό τους εκείνοι οι «ειδικοί», στους οποίους αναφερθήκαμε νωρίτερα. Κάτι «περίεργες» ομάδες που έστρεψαν τα βλέμματα σε όλους τους τσιγγάνους της περιοχής, που επιτέθηκαν, έκαψαν και κατέστρεψαν σπίτια τσιγγάνων.
Φασιστικός λόγος για τη συλλογική ευθύνη του εγκλήματος και αδιαφορία εάν οι επιθέσεις θα οδηγήσουν στην απώλεια ανθρώπινων ζωών, στην απώλεια ακόμα και ζωών μικρών παιδιών. Δεν αγνοούν, σίγουρα, πως και στις γειτονιές που μένουν τσιγγάνοι ζούνε κι εκεί παιδιά… Σε αυτές τις περιπτώσεις, βέβαια, δεν είναι τόσο «ειδικοί» στον πόνο, για έναν «απλό» λόγο: Γιατί διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες.
~~~~~~~~~~~
Θα ήταν αφελές από την πλευρά μας να απλοποιήσουμε τα γεγονότα, για να μιλήσουμε μόνο για αυτούς τους «ειδικούς» του πόνου (μόνο για «καθαρούς Έλληνες»). Οι κάτοικοι του Μενιδίου ζούνε σε συγκεκριμένες συνθήκες, με εγκληματικότητα που ξεπερνά τα όρια πολλών περιοχών της Αττικής, με τα σημεία που γίνεται το εμπόριο ναρκωτικών να έχουν μετατραπεί σε μίνι – μάρκετ πρέζας.
Δεν πρόκειται να ωραιοποιήσουμε τίποτα. Σε όλα τα παραπάνω συμμετέχουν (και) τσιγγάνοι. Στην περιοχή (δεν είναι η μόνη στην Ελλάδα) υπάρχουν ολόκληρα οπλοστάσια. Δεν είναι ψέμα αυτό που δήλωναν οι κάτοικοι του Μενιδίου πως βρίσκουν «αδέσποτες σφαίρες στο δρόμο», «δίπλα στο σπίτι τους».
Αυτό το «και» στο «(και) τσιγγάνοι» πιο πάνω έχει ιδιαίτερη σημασία. Εάν δεν υπάρχει αυτό το «και» τότε τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα, αφού διαμορφώνεται η αντίληψη πως για την εγκληματικότητα, το εμπόριο ναρκωτικών, τις μικρές και μεγάλες μαφίες της περιοχής υπεύθυνοι είναι όλοι οι τσιγγάνοι. Είναι η έκφραση της αντίληψης πως εγκληματίες είναι οι «ξένοι» και μόνο οι «ξένοι», οι «διαφορετικοί» και μόνο οι «διαφορετικοί», οι μετανάστες, οι πρόσφυγες που κατοικούν σε κάθε χώρα. Είναι έκφραση φασιστικής αντίληψης.
Ας διευκρινίσουμε και κάτι ακόμα: Δεν είναι το ίδιο όταν η οργή ενός κατοίκου μπορεί να μετατραπεί – στιγμιαία – σε έκφραση ρατσιστικών αντιλήψεων, με την παγιωμένη αντίληψη του φασίστα που ξέρει καλά τι κάνει και γιατί. Την αγανάκτηση πάνω σε πραγματικά προβλήματα θέλουν να εκμεταλλευτούν οι φασίστες και να την μετατρέψουν σε άδικο μίσος και μισανθρωπία. Σε αυτό το (πολιτικό) σχέδιο τους δεν έχουν κανένα πρόβλημα να συνεργαστούν ακόμα με μικρές ή μεγάλες μαφίες της (κάθε) περιοχής, ακόμα κι αν αποτελούνται (και) από «ξένους».
~~~~~~~~~~~
Αν μείνουμε εδώ θα έχουμε εξετάσει μόνο ορισμένες πλευρές της κοινωνικής κατάστασης που υπάρχει στο Μενίδι και όχι μόνο. Όποιος μιλάει με βεβαιότητες για τις συνθήκες στην περιοχή, ενώ δεν ζει εκεί, κινδυνεύει να γίνει μιας άλλης κατηγορίας «ειδικός». Καμία σχέση με τους «ειδικούς» που αναφερθήκαμε πριν, αλλά «ειδικός».
Τι εννοούμε; Το «έλα μωρέ τώρα, αυτά συμβαίνουν κι αλλού» υποτιμά την καθημερινότητα των ανθρώπων στο Μενίδι και στις γύρω περιοχές. Είναι η «προοδευτικούλα» εκκίνηση μιας ισοπέδωσης που μπορεί να οδηγήσει στην άλλη πλευρά της συλλογικής ευθύνης: Στο Μενίδι είναι ρατσιστές…
Αν υποτιμήσουμε τις συνθήκες ζωής στην περιοχή τότε απλά κάνουμε τους έξυπνους, διαλαλώντας πόσο προοδευτικοί είμαστε.
Απαραίτητη σημείωση: Όταν γράφουμε για τη ζωή και τη καθημερινότητα των κατοίκων του Μενιδίου δεν εννοούμε τους «καθαρούς Έλληνες» της περιοχής, αλλά όλους.
Ακούς, φασίστα, που το παίζεις «ειδικός» του πόνου μόνο για «καθαρούς Έλληνες»;
~~~~~~~~~~~
Εγκληματικότητα, χρήση όπλων, εμπόριο ναρκωτικών υπάρχει μόνο στο Μενίδι; Προφανώς και όχι. Είναι ίδια η έκταση σε όλες τις περιοχές; Ίδια η απάντηση: Προφανώς και όχι.
Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι ορισμένες γειτονιές έχουν μετατραπεί σε εστίες που κάνουν «πάρτι» οι μαφίες κάθε είδους και ξεκαθαρίζουν τους λογαριασμούς τους. Κι εκεί μεγαλώνουν παιδιά, δουλεύουν άνθρωποι που παλεύουν να ζήσουν τις οικογένειες τους.
Συνήθως, πρόκειται για γειτονιές που τις ονομάζουμε με τον απλοϊκό χαρακτηρισμό «υποβαθμισμένες». Είναι τόσο γενικό αυτό το «υποβαθμισμένες». Είναι γειτονιές που η φτώχεια, η ανεργία και η εγκατάλειψη κυριαρχούν, που η ταξική διαστρωμάτωση έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Επίσης, είναι περιοχές που το «καλό μας κράτος» έχει διαμορφώσει συνθήκες γκέτο. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ούτε μόνο στο Μενίδι, ούτε μόνο στην Αττική, ούτε μόνο στην Ελλάδα. Υπάρχει από το Μενίδι μέχρι τα «υποβαθμισμένα» προάστια του Παρισιού και της Νέας Υόρκης. Κι εκεί «αδέσποτες σφαίρες», κι εκεί αυξημένη εγκληματικότητα, που συνυπάρχει με τη φτώχεια, την ανεργία και την ανέχεια.
Παράλληλα, είναι περιοχές που, κατά κάποιον τρόπο, επιλέγονται. Το κράτος, ορισμένες φορές, «καθαρίζει» μια περιοχή και μεταφέρει το πρόβλημα (σχεδόν όπως είναι) σε μια άλλη, εξίσου «υποβαθμισμένη». Σε αρκετές μεγαλουπόλεις του κόσμου έχει γίνει αυτή η μεταφορά, από το κέντρο που «πρέπει» να φαίνεται «καθαρό» σε συγκεκριμένα προάστια.
~~~~~~~~~~~
Μια ακόμα πλευρά: Η σχέση που έχουν οι μηχανισμοί του κράτους, όπως για παράδειγμα η αστυνομία, με την εγκληματικότητα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν αυτές τις μέρες στην ευρύτερη περιοχή του Μενιδίου γίνονται συλλήψεις, για εγκληματικές πράξεις αλλά το πρόβλημα δεν λύνεται… Ένα αυτονόητο ζήτημα είναι το νομικό πλαίσιο και πως αυτό εφαρμόζεται. Να το πούμε πιο απλά: Ποιους πιάνεις, πώς γίνονται οι συλλήψεις και τι ακολουθεί, πώς προστατεύεις τη ζωή των ανθρώπων σε περιοχές με αυξημένη εγκληματικότητα;…
Δεν ζούμε σε άλλη χώρα. Είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς αυτό που ακούμε διαρκώς τις τελευταίες μέρες πως «δέκα οικογένειες». στην περιοχή, τα κάνουν όλα; Το εμπόριο όπλων και ναρκωτικών, στην περιοχή, μπορεί να γίνεται από αυτές τις «δέκα οικογένειες», αλλά ποιος αφελής εκτιμά ότι τα «κεφάλια» τέτοιων δραστηριοτήτων περιορίζονται σε αυτά τα «δέκα σπίτια»;
Επίσης, μπορεί κανείς αφήσει στον αέρα τις καταγγελίες κατοίκων πως οι δοσοληψίες στο εμπόριο ναρκωτικών, στην περιοχή, γίνονται με την ανοχή και, σε πολλές περιπτώσεις, την προστασία (με πληρωμή) από μεμονωμένες περιπτώσεις ή κυκλώματα μέσα στην αστυνομία; Αυτές οι «δουλειές» χωρίς προστασία, ειδοποιήσεις και κάλυψη δεν γίνονται σε τέτοια έκταση. Ας μην κοροϊδευόμαστε.
Οι πολιτικές ευθύνες δεν είναι απλά υπαρκτές. Είναι μόνιμες. Αφορούν και την κυβέρνηση και τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Μας έχουν εξασφαλίσει με τις πολιτικές τους επιλογές τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Ας κάνουν τουλάχιστον κάτι για να μπορεί ο κόσμος να μη ζει σε συνθήκες πεδίου μάχης, μέσα στη φτώχεια του.
Το ζήτημα, βέβαια, είναι πως για να λυθούν τέτοιου είδους προβλήματα πρέπει να έχεις πάρει (πολιτική) απόφαση να συγκρουστεί με τα «κεφάλια» του εμπορίου ναρκωτικών και όπλων. Κι αυτά τα «κεφάλια» φτάνουν «ψηλά» και δεν βρίσκονται στα «δέκα σπίτια» του Μενιδίου. Αυτό ίσως εξηγεί, σ’ ένα βαθμό, γιατί δεν «ξηλώνεται» το πολυπλόκαμο δίκτυο προστασίας στην εγκληματικότητα μέσα κι έξω από τον κρατικό μηχανισμό. Ίσως εξηγεί και γιατί οι αποκαλύψεις και οι συλλήψεις είναι μόνο αποσπασματικές…
~~~~~~~~~~~
Τρεις ακόμα παρατηρήσεις:
1. Η αστυνομία, η οποία δεν λειτουργεί αυτόνομα αλλά με πολιτικές εντολές, δείχνει μεγάλη πυγμή, αποφασιστικότητα και ζήλο όταν είναι να αντιμετωπίσει τον «εχθρό λαό». Οι αστυνομικές επιχειρήσεις σε τέτοιες περιπτώσεις είναι «άψογες». Δεν μπορεί, θα υπάρχουν τρόποι βρεθεί η ίδια αποφασιστικότητα για να προστατευθούν στοιχειωδώς οι ανθρώπινες ζωές σε περιοχές όπου υπάρχει έξαρση της εγκληματικότητας…
2. Τα κάθε είδους εγκλήματα δεν διαπράττονται από συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων. Η εγκληματικότητα έχει αίτια που προκύπτουν από τις δομές των κοινωνιών. Υπάρχουν εγκληματίες που κρατάνε όπλο και εγκληματίες που οπλίζουν άλλα χέρια για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους. Ας μην επεκταθούμε στο ζήτημα σε αυτό το κείμενο. Ας κρατήσουμε, όμως, κάτι: Η εγκληματικότητα δεν βρίσκεται σε κανένα …DNA, όπως ισχυρίζονται (άμεσα ή έμμεσα) οι «ειδικοί» του πόνου (μόνο για «καθαρούς Έλληνες»), οι φασίστες.
3. Όσοι έχουν δημόσιο λόγο και μιλούν με ευκολία για «εμφύλιο πόλεμο» στο Μενίδι ας συγκρατηθούν. Ενισχύουν – κάποιοι άθελα τους – ένα βολικό σχήμα που θέλουν να εκμεταλλευτούν οι φασίστες. Ποιο είναι αυτό; Από τη μια πλευρά του «εμφυλίου πολέμου» είναι οι κάτοικοι του Μενιδίου και από την άλλοι οι τσιγγάνοι…
* Στη φωτογραφία δύο εικόνες. Αριστερά ένα λουλούδι για τον μικρό Μάριο. Δεξιά ένα τηλεοπτικό πλάνο από τις επιθέσεις που έγιναν σε σπίτια τσιγγάνων.

___________
Φωτογραφία:Eurokinissi
http://www.imerodromos.gr/anthropoi-kai-misanthropoi-sto-m…/

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Νέες αποδοκιμασίες σε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ από αγρότες





«Δεν έχει δρόμο να διαβώ, σοκάκι να περάσω …» τραγουδούσε πριν δεκαετίες ο Πάνος Τζανετής. Αυτός ο στίχος θα έπρεπε να έρχεται στο μυαλό όσων Συριζαίων βουλευτών τολμούν να κάνουν δημόσιες εμφανίσεις στις αγροτικές κινητοποιήσεις. Όπως παρακολουθούμε και στο βίντεο που παραθέτουμε ήταν η σειρά του ανεκδιήγητου Μιχελογιαννάκη (γνωστός και ως Τριχογιαννάκης) να εισπράξει την οργή του αγροτικού κόσμου της Κρήτης. Προς το παρόν το «λούσιμο» που εισπράττουν είναι μόνο λεκτικό αλλά ακούμε και προειδοποιήσεις στα στελέχη του κυβερνητικού κόμματος «για κρεμάλες που θα στηθούν».

Το ίδιο ακριβώς έγινε από κομβόι αγροτών αυτή την φορά στα Τρίκαλα. Οργισμένοι αγρότες βρέθηκαν έξω από τα γραφεία της τοπικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνοντας την αγανάκτησή τους στην κυβερνητική πολιτική και βάζοντας στο στόχαστρο τους όσους εκλέχτηκαν βουλευτές στην περιοχή τους με το ψηφοδέλτιο του κυβερνητικού κόμματος: «Το μνημόνιο θέλει, Χρήστο Σιμορέλη, Σάκη Παπαδόπουλο μαζί και τη Δριτσέλη».

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Σύλλογος Ελλήνων Κοινωνιολόγων: Αναφαίρετο και θεμελιώδες, το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στην ελευθερία έκφρασης και κάθε πολίτη να υπερασπίζεται τη δημοκρατία και τους δημόσιους χώρους στην πόλη του

Akis Katsoylas
ΑΘΗΝΑ


Δεν ειναι επίσημο!
Ο Σύλλογος Ελλήνων Κοινωνιολόγων, ως συλλογικός επιστημονικός φορέας, θεωρεί αναφαίρετο και θεμελιώδες, το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στην ελευθερία έκφρασης και κάθε πολίτη να υπερασπίζεται τη δημοκρατία και τους δημόσιους χώρους στην πόλη του.
Είμαστε απέναντι σε φασιστικές συμπεριφορές, απειλές, προπηλακισμούς πολιτών. Αντιδρούμε στο κλίμα φόβου και τρομοκρατίας που δημιουργούν μικρές ομάδες με συγκεκριμένα συμφέροντα.
Για την προάσπιση της Δημοκρατίας και το δικαίωμα στην διαφορετική άποψη, δηλώνουμε την συμπαράσταση και συμμετοχή μας στην εκδήλωση του Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας, την Δευτέρα 15 Μαΐου και ώρα 19.00 στην Πλατεία Πατριάρχου.
Καλούμε τα μέλη μας να συμμετάσχουν προασπίζοντας την ισοτιμία και τα δημοκρατικά ιδεώδη.

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Η ψυχολογική βία,όπως και στις άλλες μορφές βίας, βασίζεται στην ανισότητα εξουσίας, στην δύναμη και στον έλεγχο


Παιχνίδια ψυχολογικού πολέμου...
Της Εύης Νικολοπούλου // Στο Νόστιμον ήμαρ

Η ψυχολογική βία,όπως και στις άλλες μορφές βίας, βασίζεται στην ανισότητα εξουσίας, στην δύναμη και στον έλεγχο. Ψυχολογική κακοποίηση είναι οι τρόποι με τους οποίους ο ισχυρός προσπαθεί να επιβληθεί στον αδύναμο, ο εξουσιαστής στον εξουσιαζόμενο. Η επιβεβαίωση μιας κατά φαντασίαν ανωτερότητας, ο έλεγχος, η χρησιμοποίηση και εκμετάλλευση για ίδιον όφελος ενός ατόμου-όταν πρόκειται για βία απο άνθρωπο σε άνθρωπο, ή ολόκληρων κοινωνικών ομάδων-όταν πρόκειται για βία που ασκείται από δομές, θεσμούς ή κυβερνήσεις.

Η απουσία δημόσιου διαλόγου, νομοθετικής αναγνώρισης και παρέμβασης στο πεδίο της ψυχολογικής βίας στην ενήλικη ζωή, των τρόπων που αυτή επενεργεί και τις σοβαρότατες συνέπειες για την ψυχοσωματική υγεία και τη λειτουργικότητα του ανθρώπου, είναι ηχηρή και εμφανής. Ιδιαίτερα αν την αντιπαραβάλλουμε με την πλούσια δραστηριοποίηση και την συγκινητική σχεδόν συστράτευση σχολείων, κοινωνίας, μ.μ.ε και κυβέρνησης στον άτυπο πόλεμο εναντίον του πασίγνωστου bullying,της πολυμορφικής δηλαδή βίας, που εντοπίζεται κυρίως στο σχολικό πλαίσιο-και περιορίζεται με ζήλο εκεί. Σαν να πρόκειται για ένα φυσικό φαινόμενο, που δεν μας απασχολεί τόσο το αίτιο εμφάνισης του, αλλά μονάχα η αντιμετώπιση του.
O όρος “κρατική τρομοκρατία”αναφέρεται στις πράξεις τρομοκρατίας ενός κράτους ενάντια σε ξένους στόχους ή κατά των ίδιων του των πολιτών. Ο Αριστοτέλης όταν έγραφε για τρομοκρατία, αναφερόταν στην συμπεριφορά των τυρράνων ενάντια στους πολίτες. Η πρώτη καταχώρηση που έγινε στο Βρεττανικό Λεξικό της Οξφόρδης για την τρομοκρατία ήταν το 1795, για την κρατική, τυρρανική συμπεριφορά-“Βασίλειο της τρομοκρατίας”-στη Γαλλία. Εάν στα χαρακτηριστικά της ψυχολογικής βίας, όπως τα παραθέτω συνοπτικά παρακάτω, αναγνωρίσετε κοινά στοιχεία με τη σύγχρονη σχέση κυβέρνησης-πολίτη, και μ.με-πολίτη, δεν είναι καθόλου τυχαίο, καθώς ακριβώς εκεί εδράζεται ο λόγος που αυτή η μορφή τόσο διαδεδομένης, επικίνδυνης και πολλαπλά επιζήμιας κακοποίησης, είναι κάτω από το νομοθετικό χαλάκι και μέσα στην μιντιακή ντουλάπα.
Κυβερνητική και θεσμικη βία και τρομοκρατία ενυπάρχει στην υψηλή ανεργία, στην άνιση και άδικη φορολογία, στον χαρακτηρισμό των πολιτών από κυβερνητικά/πολιτικά στελέχη και μ.μ.ε ώς τζαμπατζήδες ή ως τεμπέληδες, στην καταδίκη εκατομυρίων ανθρώπων σε εξαθλίωση, διότι η επίσημη πολιτική αφήγηση έβγαλε ετυμηγορία:αμάρτησαν. Η καταδίκη σε διαρκή οικονομική επισφάλεια και τιμωρία με αποστέρηση βασικών αγαθών, αποτελεί ύψιστη μορφή ψυχολογικής βίας και τρομοκράτησης του πολίτη.
Ρίχνοντας μια ματιά στο κατηγορητήριο για τρομοκρατία από την τρέχουσα ειδησεογραφία, διαβάζουμε ότι ο εισαγγελέας άσκησε διώξη για “Συγκρότηση τρομοκρατικής οργάνωσης…….. υπό συνθήκες που είναι δυνατόν να βλάψουν σοβαρά μια χώρα με σκοπό να εκφοβίσουν σοβαρά ένα πληθυσμό , να βλάψουν σοβαρά και να καταστρέψουν τις θεμελιώδεις, συνταγματικές ,πολιτικές και οικονομικές δομές.”
Θα με συγχωρέσετε αν εμένα η παραπάνω περιγραφή μου ταιριάζει περισσότερο ως ανατριχιαστικά ακριβής περιγραφή του Μνημόνιου και των πολιτικών του εκτελεστων , και ελάχιστα ως σκιαγράφηση μεμονωμένων ατόμων.
Ας δούμε όμως ποιά είδη συμπεριφορών αποτελούν κακομεταχείριση, συναιθηματική κακοποίηση και ψυχολογική βία.
1. ΑΠΟΡΡΙΨΗ
Άρνηση να αναγνωριστεί η παρουσία ενός προσώπου και η αξία του. Μηνύματα λεκτικά ή μη, ότι το άτομο είναι άχρηστο ή κατώτερο,υποτίμηση των συναισθημάτων και των σκέψεων του.
2. ΥΠΟΒΙΒΑΣΜΟΣ
Συμπεριφορά που μειώνει την ταυτότητα, την αξιοπρέπεια και την αξία του ατόμου.
Προσβολές, κοροϊδίες,βρισιές, ετικέτες, κοροϊδευτική μίμηση.

3. ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ
Περιλαμβάνει την πρόκληση τρόμου ή ακραίου φόβου σε ένα πρόσωπο. Τρομοκράτηση νιώθει το άτομο όταν βρίσκεται σε εργασιακή και οικονομική ανασφάλεια. Η τοποθέτηση του σε επισφαλή, επίφοβη και ακατάλληλη θέση ή περιβάλλον αποτελεί συνθήκη άγχους, δυσφορίας και απειλή για την ψυχική του υγεία.
4. ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ
Μια σειρά ενεργειών, σχεδιασμένες να καθυποτάξουν ένα άτομο, απομονώνοτας το απο τα δίκτυα υποστήριξης του, με στόχο την εκμετάλλευση των πόρων του και των ικανοτήτων του για προσωπικό όφελος, αποστερώντας το και απαξιώνοντας την ανάγκη του για ελευθερία, αντίσταση και απόδραση.
5. ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ
Ο σωματικός ή κοινωνικός περιορισμός. Απαγόρευση των κοινωνικών επαφών. Περιορισμός της ελευθερίας κάποιου μέσα στο ίδιο του το περιβάλλον. Εξαίρεση του άτομου από το να συμμετέχει σε αποφάσεις για την ίδια του τη ζωή. Άρνηση στο δικαίωματα του να αποφασίζει για τα χρήματά του και την περιουσία του. Στέρηση από κάποιο πρόσωπο από τα βοηθητικά μέσα μετακίνησης ή μεταφοράς του.
Εάν στα χαρακτηριστικά της ψυχολογικής κακοποίησης που αναφέρθηκαν, αναγνωρίσατε την καθημερινή ζωή σας τα τελευταία χρονια, ή κάποιες συμπεριφορές στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν είναι καθόλου τυχαίο. Γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και διανύουμε τη ζωή μας, σε ενα πολυεπίπεδα τοξικό περιβάλλον, με παιδαγωγό τους φορείς της θεσμικής και κυβερνητικής βίας, την οποία και αναπαράγουμε, όπως οι ανήλικοι θεατές-παθητικοί παρατηρητές πολεμικών και βίαιων ταινιών. Το θέμα είναι να διακρίνουμε ποιοί έχουν συμφέρον να μας κρατήσουν “ανήλικους”, για να μπορέσουν να κάνουν τις μπίζνες τους ανενόχλητοι, όσο τα παιδιά παίζουν στο σαλόνι.

___________
http://www.nostimonimar.gr/pechnidia-psychologikou-polemou/

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ "ΣΗΜΕΡΑ" ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΟΤΖΑΔΩΝ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ

Το μικρό σπίτι


Ένας φτωχός οικογενειάρχης, που ζούσε σε ένα δωμάτιο με την πολυμελή οικογένειά του, πήγε στον Χότζα και του ζήτησε ένα πιο μεγάλο σπίτι για να ανασάνει λίγο η ταλαιπωρημένη οικογένειά του.
«Αγαπητέ μου Χότζα, θέλουμε ένα πιο μεγάλο σπίτι, δεν μπορούμε να ζούμε η γυναίκα μου και εγώ, τα τόσα μας παιδιά και συγγενείς όλοι μαζί σ΄ένα δωμάτιο», έκλαψε ο δύσμοιρος άνθρωπος.
Ο Χότζας τον ρώτησε αν έχει ζώα στην αυλή του. «Έχω», του απάντησε. «Τότε απόψε βάλε και τις όρνιθες μαζί σας», τον συμβούλεψε ο Χότζας.
Τις βάζει ο άνθρωπος και πάει το επόμενο πρωί στον Χότζα. «Αγαπητέ μου Χότζα, είμαστε χειρότερα σκάσαμε όλοι μαζί και με τα ζώα».
«΄Έχεις και άλλα ζώα;», τον ρώτησε ο Χότζας. «Έχω», είπε ο άνθρωπος, «σκύλο και γάτο». «Απόψε βάλε και αυτά μαζί». Τα βάζει ο καημένος και πάει ξανά το επόμενο πρωί για να κλάψει απαρηγόρητος.
Ο Χότζας τον ρωτάει και πάλι, μήπως «έχεις και κανένα γάιδαρο στην αυλή»; «Ναι», του απαντά ο άνθρωπος. «Απόψε βάλε και αυτόν και έλα αύριο».
Την επομένη πάει απαρηγόρητος. Τότε ο Χότζας του λέει: «Απόψε βγάλε το γάιδαρο έξω και έλα αύριο».
Την επομένη ο άνθρωπος πάει χαρούμενος και του λέει: «Ευχαριστούμε Χότζα μου, είμαστε λίγο καλύτερα». «Απόψε βγάλε λοιπόν, και τις όρνιθες, αύριο το σκύλο και μεθαύριο τη γάτα».
Έτσι κάνει ο άνθρωπος και πάει χαζοχαρούμενος στον Χότζα και τον ευχαριστεί θερμά για τη βοήθειά του και του λέει: «Να 'σαι καλά Χότζα μου, τώρα ανασάναμε, σε ευχαριστούμε πολύ, πολύχρονος να 'σαι»!


Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ρότσιλντ εναντίον νεοφασισμού στο δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών

Ρότσιλντ εναντίον νεοφασισμού στο δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών

(...Η απάντηση λοιπόν αναμένεται και πάλι στους δρόμους… εκεί που οι Γάλλοι τα καταφέρνουν συνήθως πολύ καλύτερα απ ότι στις κάλπες...)...


-| Του Άρη Χατζηστεφάνου // Στο info-war.gr |-

Ο νεοφιλελεύθερος πρώην τραπεζίτης των Ρότσιλντ, Εμανουέλ Μακρόν, θα αντιμετωπίσει τη νεοφασίστρια Μαρίν Λεπέν στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών σε μια αναμέτρηση που σηματοδοτεί τον de facto θάνατο της πέμπτης γαλλικής δημοκρατίας.

Το σύστημα που συνόδευσε την Γαλλία, από τα χρόνια της εκρηκτικής μεταπολεμικής ανάπτυξης μέχρι τις ημέρες μας, στο οποίο κυριαρχούσε η εναλλαγή δυο βασικών πολιτικών σχηματισμών, διαλύεται με κρότο καθώς οι σοσιαλιστές κυριολεκτικά εξαφανίζονται από το πολιτικό σκηνικό και οι συντηρητικοί του Φιγιόν γλύφουν τις πληγές τους από την πορεία του κρατικοδίαιτου «άριστου» υποψηφίου.
Κατά τα φαινόμενα η Γαλλία θα γίνει η τρίτη χώρα μετά την Ελλάδα και την Ιταλία που θα κυβερνηθεί από έναν τραπεζίτη – σενάριο που επιβεβαιώνει την τάση των οικονομικών ελίτ να αναλαμβάνουν την εξουσία αδιαμεσολάβητα από το πολιτικό κατεστημένο. Όπως ακριβώς συνέβη δηλαδή και στις ΗΠΑ με την εκλογή του επιχειρηματία Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Μακρόν υπόσχεται ακόμη πιο σκληρή νεοφιλελεύθερη επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα. Άλλωστε όλοι στη Γαλλία θυμούνται ότι «το όνομά του φέρει ο νόμος που διεύρυνε το ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων, ενώ είναι ηθικός αυτουργός όλων των μέτρων που φιλελευθεροποίησαν την οικονομία έτσι ώστε το 2016 το 86,4%των συνολικών προσλήψεων να είναι προσωρινές θέσεις κι εξ αυτών το 80% να αφορά συμβάσεις διάρκειας μικρότερης του 1 μήνα».
Το υγιές ευρωσκεπτικιστικό μέτωπο της γαλλικής κοινωνίας μένει και πάλι χωρίς αριστερή, προοδευτική εκπροσώπηση στο δεύτερο γύρο των εκλογών, προς μεγάλη ικανοποίηση των χρηματοπιστωτικών κέντρων στην ΕΕ.
Η απάντηση λοιπόν αναμένεται και πάλι στους δρόμους… εκεί που οι Γάλλοι τα καταφέρνουν συνήθως πολύ καλύτερα απ ότι στις κάλπες.
___________
info-war.gr

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Στοιχεία σοκ σε απόρρητη έκθεση της ΕΚΤ: Το Grexit θα κοστίσει πάνω από 1,5 τρισ. ευρώ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ 322 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ ΕΩΣ 2030
Στοιχεία σοκ σε απόρρητη έκθεση της ΕΚΤ: Το Grexit θα κοστίσει πάνω από 1,5 τρισ. ευρώ
Οι παραμετρικές απώλειες για το ευρωπαϊκό σύστημα από μια πιθανή αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ ή αδυναμία πληρωμής των δανείων της ξεπερνούν το 1,5 τρισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με απόρρητη έκθεση της ΕΚΤ που επικαλέστηκε ο δημοσιογράφος Σωτήρης Καψόχας στην εκπομπή «Αίθουσα Σύνταξης» της ΕΡΤ.
Βάσει των στοιχείων της έκθεσης, αν παραμείνει έτσι το χρέος, το ελληνικό κράτος θα πρέπει να πληρώσει μέχρι το 2030, 322 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 160 είναι τόκοι. Ακόμη και στην περίπτωση όμως που καταφέρει να αποπληρώσει αυτό το χρέος, θα μείνει υπόλοιπο άλλα 300 δισεκατομμύρια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, πάντα σύμφωνα με την ίδια έκθεση, το ευρωπαϊκό χρέος προσεγγίζει τα 21 τρισεκατομμύρια ευρώ.

______________

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Η κυριαρχία της «φτιαγμένης» Porsche...



Γράφει ο Γεράσιμος Χολέβας 
// Στον Ημεροδρόμο



83ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας. Ανθρώπινες ζωές χαμένες στην άσφαλτο και οι εικόνες αποδεικνύουν πως δεν ήταν η «κακιά στιγμή». Οι συμβολισμοί τόσο ισχυροί, συμβολισμοί ισχύος, συμβολισμοί του ισχυρού. Τα λίγα δευτερόλεπτα του βίντεο, με την Porsche σε ιλιγγιώδη ταχύτητα να προσκρούει στο σταθμευμένο αυτοκίνητο, δρουν ακαριαία.

Οι πρώτες αντιδράσεις λειτουργούν ενστικτωδώς: Ό,τι και να γράψει κανείς είναι ένα τίποτα μπροστά στην απώλεια, στο θάνατο. Είναι, όμως, άγριο και φυσιολογικό μαζί: Οι άνθρωποι χάθηκαν και οι ζωές όλων μας συνεχίζονται. Η μάνα. Το παιδί. Ο πατέρας που έμεινε πίσω. Οι επιβάτες της Porsche.
Porsche. Αυτά τα αμάξια κατασκευάζονται για οικονομικά ισχυρούς. Η τιμή και το κόστος συντήρησης τους φτάνει να το αποδείξει. Η οικονομική αξία και η ταχύτητα ως απόδειξη ισχύος. Θα μπορούσε, όμως, να συμβεί κάτι ανάλογο (σίγουρα έχει συμβεί) χωρίς την οικονομική αξία του αυτοκινήτου. Δεν θα μπορούσε, όμως, να συμβεί χωρίς την ψευδαίσθηση ισχύος στην άσφαλτο. Κι ένα «φτιαγμένο» αμάξι, χωρίς το κόστος της Porsche, ή ένα «κανονικό» αμάξι στα «χέρια» μιας ψευδαίσθησης ισχύος μπορεί να γίνει φονικό όπλο.
Οι εικόνες του χαμού δεν επιτρέπουν μεγαλοστομίες. Ακόμα και οι στιγμιαίες ενοχές, για τις φορές που ο καθένας μας μπορεί να ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα, δεν λένε κάτι αυτή τη στιγμή. Κρύβονται, άλλωστε, πίσω από την αντανακλαστική δικαιολογία: Εντάξει, έχω τρέξει με το αυτοκίνητο κι εγώ αλλά αυτή την αλητεία της δολοφονικής οδήγησης που βλέπω σε κάτι «κωλόπαιδα» δεν την έχω κάνει. Κι έτσι μπορεί να είναι για τους περισσότερους. Μπορεί και όχι.
Το θέμα, όμως, δεν είναι «να βγάλουμε την ουρά μας απ’ έξω». Σε κοινωνία ζούμε και οι συμπεριφορές τη διαμορφώνουν. Η κίνηση στην άσφαλτο είναι αποτέλεσμα πολλών συμπεριφορών ταυτόχρονα. Ακόμα και το φαινομενικά «τυχαίο» έχει αιτίες. Μόνο που όταν έρθει ο χαμός οι αιτίες αναζητούνται αλλά οι άνθρωποι έχουν χαθεί. Κι αρχίζει η συζήτηση (ξανά και ξανά) για το (άθλιο) οδικό δίκτυο στη χώρα.
Αν μείνουμε εδώ απλά «περιγράφουμε», «εκτονώνουμε» το σοκ, ένα ατομικό σοκ του καθενός που καμία αξία δεν έχει μπροστά στην απώλεια. Η κοινωνία είναι εδώ. Στο οδικό δίκτυο ζούμε καθημερινά. Είναι απαίτηση να έχει όλα τα απαραίτητα. Όλα.
Η ζωή (η δική μας) συνεχίζεται και οι «φωνές» των υποχρεωτικών προτύπων, η διαπαιδαγώγηση των ανθρώπων είναι στα «χέρια» μιας κοινωνίας «χτισμένης» με συγκεκριμένα υλικά. Τα θεμέλια είναι σαθρά. Η οδήγηση ως καθημερινότητα για μια μεγάλη πλειοψηφία είναι έκφραση κοινωνικής συμπεριφοράς. Είναι, όπως έχει περάσει και «κατοχυρωθεί», κι έκφραση του ιδιωτικού. Ψέμα. Δεν μπορεί να είναι κάτι ιδιωτικό στο δημόσιο χώρο. Ο άλλος μπορεί να θέλει να δείξει και στην οδήγηση την οικονομική κυριαρχία του σε ένα πολυτελές και «εξωπραγματικό» αυτοκίνητο. Είναι κι εκείνος που «κλείνει» όλη τη ανάγκη για κυριαρχία του σε ένα αμάξι, θέλοντας να αποδείξει ότι στην άσφαλτο είναι «κάτι». Είναι κι τρίτος που πήρε το αμάξι στα χέρια και με επιχείρημα πως είναι νέος το «δοκιμάζει» μέσα σε διαμορφωμένα πρότυπα.
Το νήμα που τα συνδέει τα παραπάνω είναι η επιβολή της κυριαρχίας σε μια ανθρώπινη κοινωνία φτιαγμένη σαν ζούγκλα. Ο ισχυρός και ο ανίσχυρος. Πρέπει να γίνεις ή να δείχνεις ισχυρός «για να μη σε φάνε». Η απόλυτη έκφραση του ΔΙΚΟΥ ΜΟΥ (αυτοκινήτου), του ΔΙΚΟΥ ΣΟΥ (αυτοκινήτου), του ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ (αυτοκινήτου). Η ιδιοκτησία. Η ιδιοκτησία που, σε τελική ανάλυση, πάντα έχει οικονομική και κοινωνική διάσταση, είτε θες να αποδείξεις την οικονομική και κοινωνική σου κυριαρχία, είτε θες να αποδείξεις πως μπορείς κι εσύ να έχεις οικονομική και κοινωνική κυριαρχία.
Δεν είναι η ίδια κυριαρχία της Porsche ανάμεσα σε άλλα αυτοκίνητα, αλλά η κυριαρχία της «φτιαγμένης» Porsche, δηλαδή της κατασκευασμένης ισχύος μακριά από τη δύναμη της ανθρώπινης ζωής και δημιουργίας. Κι αυτή η κατασκευή, ό,τι και να λένε οι λάτρεις του «σχετικού», έχει ως βάση – πάλι σε τελική ανάλυση- την ταξική επιβολή κι εκμετάλλευση σε όλες τις πλευρές της ζωής.


Από εκεί ξεκινά η ερμηνεία της κατασκευασμένης ισχύος, της «επιτυχίας», στην κοινωνία που ζούμε, άρα και ο «υποχρεωτικός» δρόμος «κατάκτησης» της. Αυτή η βάση, όμως, είναι σαθρή. Και δεν είναι ανθρώπινη. 

_____________
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΕUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
http://www.imerodromos.gr/h-kyriarchia-ths-ftiagmenhs-pors…/

~~~~~~~~~~~~~~

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης Ταυτοποιήθηκε ο οδηγός της «Porsche» και ήταν ο 24χρονος Γιώργος Βακάκης, γιος του ιδιοκτήτη της αλυσίδας καταστημάτων παιχνιδιών «Jumbo», που προκάλεσε το φρικτό τροχαίο σε πάρκινγκ της εθνικής οδού Αθηνών - Λαμίας, κοντά στο Ύπατο Θηβών. Σκότωσε 33χρονη μητέρα και το τρίχρονο παιδί της που επέβαιναν σε κανονικά σταθμευμένο αυτοκίνητο, σκοτώθηκε επίσης ο συνοδηγός του, και ο ίδιος.Σύμφωνα με πληροφορίες επίσης, η αδικοχαμένη μητέρα που επέβαινε στο σταθμευμένο αυτοκίνητο, ήταν έγκυος τεσσάρων μηνών.

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Σύμμαχοι ή αντίπαλοι η επιστήμη και η Ορθοδοξία;

  Σχέσεις θρησκείας και επιστημών  

nikolaidis.jpg

Ο Ευθύμιος Νικολαΐδης, διευθυντής ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Της
Νόρας Ράλλη *


Το θέμα έχει ανοίξει εδώ και αιώνες, ακόμη και π.Χ.
Η θρησκεία και η επιστήμη μπορούν να συνυπάρξουν, πόσο μάλλον να «συνεργαστούν»;
Ή πρόκειται για δύο αντιπάλους στην ίδια (;) αρένα;
Ειδικά σήμερα, που τόσο τα πορίσματα της επιστήμης όσο και τα ζητήματα πίστης αναγιγνώσκονται κατά το δοκούν;
Την ίδια στιγμή που μιλάμε για τεχνητή νοημοσύνη, η θρησκευτική τρομοκρατία είναι θανατηφόρα παρούσα.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών διοργανώνει το πρώτο διεθνές επιστημονικό συνέδριο με τίτλο «Σύγχρονη επιστήμη και Ορθόδοξη παράδοση: μία "δύσκολη" σχέση;», όπου θα μιλήσουν Ελληνες και ξένοι διανοητές και επιστήμονες.
Γι' αυτό μας μίλησε ο Ευθύμιος Νικολαΐδης, διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
● Ποια ανθρώπινη ανάγκη καλύπτει σήμερα η θρησκεία και ποια η επιστήμη;
Κατ' αρχάς να διευκρινίσω ότι δεν μιλώ από φιλοσοφική πλευρά, καθώς ως ιστορικός των επιστημών μελετώ τις σχέσεις θρησκείας και επιστημών όπως αυτές διαμορφώθηκαν και εξελίχτηκαν ανά τους αιώνες, και πιο συγκεκριμένα τις σχέσεις μεταξύ ανατολικού (ορθόδοξου) χριστιανισμού και επιστημών.
Η επιστήμη, η οποία γεννήθηκε ως φυσική φιλοσοφία ήδη από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους, στόχευε στην εν μέρει ορθολογική κατανόηση του κόσμου.
Αυτό το «εν μέρει» σημαίνει ότι το υπερφυσικό (Σύμπαν με κάποιο σκοπό ή ψυχή/Θεός) δεν ήταν σαφές επιστημονικά, μέχρι και τον Νεύτωνα.
Ωστόσο, η ιδέα της επιστήμης, μαθηματικοποιημένης από τον 17ο αι., άμεσα συνδεδεμένης με την τεχνολογία από τον 19ο και βαθιά επηρεασμένης από τον θετικισμό του ίδιου αιώνα, δεν έχει θέση για το υπερφυσικό: η επιστήμη σήμερα καλείται να δώσει «ορθολογικές» απαντήσεις για το Σύμπαν και τη ζωή και λύσεις για τον υλικό πολιτισμό.
Στην ακραία μορφή αυτών, καλείται να κάνει τον άνθρωπό αθάνατο. Από την άλλη, η θρησκεία, η οποία επανήλθε δυναμικά τις τελευταίες δεκαετίες, απαντά στα ερωτήματα της θνητότητας, του σκοπού της ζωής και του κόσμου και σε αυτά που τίθενται όταν η επιστήμη φτάνει στο όριο του εξηγήσιμου.
● Ο άνθρωπος διαθέτει πλέον τη δυνατότητα γενετικής τροποποίησης ή δημιουργίας νέων ειδών (που δεν υπήρχαν κατά τη –σύμφωνα με τη θρησκεία– Δημιουργία το κόσμου). Ποια νέα ζητήματα, επιστημονικά, θεολογικά, αλλά και ηθικά, δημιουργεί το γεγονός αυτό;
Διαχρονικά, σε ό,τι αφορά το ζήτημα της ζωής, η συζήτηση μεταξύ χριστιανισμού και επιστημών επικεντρώθηκε στην ύπαρξη ή μη μιας άυλης ψυχής. Πέραν της δημιουργίας νέων ειδών, υπάρχει και το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης.
Τα νέα όντα, προερχόμενα είτε από τη γενετική είτε από τη νανοτεχνολογία και την πληροφορική, θέτουν πολλά προβλήματα που απασχολούν τη θεολογία αλλά και τη φιλοσοφία.
Από την πλευρά του χριστιανισμού, πιστεύω ότι το βασικό ερώτημα θα είναι αν έχουν τα όντα αυτά ψυχή και όχι τα όντα αυτά καθαυτά, καθώς ένα μέρος των θεολόγων όλων των χριστιανικών δογμάτων δέχεται πλέον τη θεωρία της εξέλιξης, άρα τη συνεχή δημιουργία ειδών.
● Ωστόσο, ο πρόεδρος Ερντογάν σβήνει από τη διδακτέα ύλη των μαθητών τη θεωρία της εξέλιξης, δίνοντας έμφαση στο Ισλάμ. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σε αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ.
Στην Τουρκία αυτό είναι νέο δεδομένο, καθώς το κεμαλικό κράτος είχε σαφώς διαχωριστεί από τη θρησκεία, στο πρότυπο της Γαλλίας.
Αυτό το νέο δεδομένο έχει σχέση με τη δυναμική επάνοδο του πολιτικού ισλαμισμού ως αντίβαρο της παντοδυναμίας του δυτικού πολιτισμού.
Σίγουρα παρόμοιες πρωτοβουλίες τείνουν να θέσουν στο περιθώριο την επιστημονική κοινότητα της Τουρκίας, η οποία ήταν μια ανερχόμενη δύναμη τα τελευταία χρόνια.
Στις ΗΠΑ το θέμα δεν είναι νέο. Η χώρα αυτή έχει χαρακτηριστεί «σουπερμάρκετ των θρησκειών» και ιδιαίτερα των χριστιανικών δογμάτων.
Μάλιστα, εδώ και χρόνια, πολιτειακά δικαστήρια συζητούν αιτήματα περί διδασκαλίας του δημιουργισμού ως επιστημονικής θεωρίας.
● Επειτα από μια πορεία αιώνων, όπου δεν έλειψαν οι μακρές περίοδοι επιστημονικής αυταρέσκειας και ματαιοδοξίας, η επιστήμη φτάνει στο σημείο να αυτοπεριορίζεται, προσδιορίζοντας με ίδιες μεθόδους τα όρια της εξηγητικής της ισχύος (βλ. θεώρημα της μη πληρότητας του Γκέντελ). Από την άλλη, η θρησκεία έχει αφετηριακό σημείο ότι προσφέρει εξήγηση, έμπνευση και όπου χρειάζεται, παρηγορία για τα πάντα: από τη δημιουργία του κόσμου, τους φυσικούς και ηθικούς νόμους, μέχρι τη μετά θάνατον ζωή. Σε αυτό το πλαίσιο, ποια περιθώρια συνύπαρξης και ίσως συνεργασίας υπάρχουν ανάμεσά τους;
Οπως προείπα, η θρησκεία έχει πρόσφατα επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο. Στην περίπτωση της Ορθοδοξίας αυτό ισχύει σαφώς για τις χώρες του τέως σοβιετικού μπλοκ, ιδιαίτερα για τη Ρωσία. Από την άλλη, μετά τον Β' Π.Π., τέθηκαν πολλά ερωτήματα για τα όρια της επιστήμης.
Η εποχή του ψυχρού πολέμου και η δαμόκλειος σπάθη των πυρηνικών ενέτειναν μια κάποια επιφύλαξη για την πρόοδο μέσω επιστημών.
Από την εποχή των πατέρων της Εκκλησίας, πολλοί εκ των οποίων χρησιμοποίησαν τις ελληνικές επιστήμες για να εξηγήσουν τον κόσμο (δηλαδή τη Δημιουργία), η επιστήμη έχει προσφέρει στη θρησκεία. Οσο το αν και η θρησκεία μπορεί να προσφέρει στην επιστήμη, αυτό είναι ένα ανοιχτό ζήτημα διαλόγου.
● Πιστεύετε πως οι νέες ιδέες σχετικά με τη διαμόρφωση του κοσμικού τοπίου, για παράδειγμα, ή την κβαντική φύση του Σύμπαντος μπορούν να τροφοδοτήσουν και τον θρησκευτικό/πνευματικό στοχασμό;
Οντως τον τροφοδοτούν και γίνονται πολλές συζητήσεις επί του θέματος. Πιστεύω, ωστόσο, ότι τα σημαντικά ζητήματα διαλόγου θρησκείας-επιστήμης δεν αφορούν συγκεκριμένες επιστημονικές θεωρίες.
Η φύση της επιστήμης είναι η εξέλιξη των θεωριών, όπου συχνά νέες αναιρούν τις προηγούμενες. Αν, π.χ., θεολόγοι βρίσκουν σήμερα ερείσματα στις Γραφές υπέρ μιας επιστημονικής θεωρίας, αν αυτή στο μέλλον καταρριφθεί θα ψάξουν για ερείσματα περί του αντιθέτου;
Υπάρχουν πιο διαχρονικά ζητήματα που αφορούν τη μεθοδολογία, τα όρια, την αλληλεπίδραση κ.λπ., τα οποία οι δύο πλευρές καλούνται να συζητήσουν.
● Πού έγκειται η δυσκολία του σύγχρονου ανθρώπου να αποδεχθεί αυτό που η επιστήμη εξετάζει ως ενδεχόμενο, δηλαδή ότι ίσως το Σύμπαν δημιουργήθηκε «από μόνο του»;
Εδώ είναι καθαρά θέμα πίστης. Με ορθολογικούς όρους, η αυθόρμητη δημιουργία του Σύμπαντος είναι εξίσου «παράλογη» με τη δημιουργία του από έναν Θεό, καθώς τίθεται το ερώτημα του πώς αυτός δημιουργήθηκε.
Ο νους του ανθρώπου δύσκολα μπορεί να συλλάβει έννοιες όπως το αδημιούργητο. Οσο για το άπειρο, μόνο μαθηματικά μπορούμε να το εκφράσουμε σαφώς.
● Τελικά τα φαινόμενα και ο τρόπος που επιδρούν επάνω μας είναι θέμα πίστης ή εξισώσεων;
Αυτό είναι όντως ένα σημαντικό φιλοσοφικό ζήτημα στο οποίο είμαι εντελώς ακατάλληλος να απαντήσω. Αποτελεί, όμως, ερώτημα του διαλόγου θρησκείας και επιστημών, τον οποίο φιλοδοξούμε να συνδράμουμε προσφέροντας ένα οργανωμένο πλαίσιο όσον αφορά τον διάλογο μεταξύ ορθόδοξου χριστιανισμού και επιστημών.
Αυτό σημαίνει κατ' αρχάς τη χαρτογράφηση των σχέσεων επιστημών και Ορθοδοξίας ανά τον κόσμο – κάτι που δεν έχει γίνει ώς σήμερα.
Αυτός είναι και ο πρώτος στόχος του προγράμματος SOW-Science and Orthodoxy around the World, το οποίο εκπονείται από το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Γι' αυτό γίνεται και αυτό το συνέδριο.

 Πληροφορίες: 

Το συνέδριο (θα γίνει στ' αγγλικά) είναι ανοιχτό και πραγματοποιείται σήμερα και αύριο (24 και 25/2) στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος SOW-Science & Orthodoxy around the World (Επιστήμες και Ορθοδοξία ανά τον Κόσμο).
Στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών (αμφιθέατρο «Λεωνίδας Ζέρβας», 
Λεωφ. Βασιλέως Κωνσταντίνου 48, Αθήνα).
(Η παρακολούθηση είναι δωρεάν. Δεν απαιτείται προεγγραφή. Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Για τους «αποσυμβολιστές» της «Αποκάλυψης»
Επιστήμη και θρησκεία: φίλοι ή εχθροί;